25-02-05

ik voel me al 3 weken niet lekker

De winter is weer daar   en joopje microopje is ook weer van de partij.
De laatste tijd ging het niet zo goed met mij ,ik was allemaal heel hangerig ,ik kon niet meer lachen en ik was alleen nog maar aan het slapen .Mama vond dat allemaal heel verdacht...en na 3 maal het bezoek van de huisdokter(het had helemaal niets uitgehaald ,volgens hem moest mama zich helemaal geen zorgen maken).Gingen we toch maar een bezoekje brengen aan de kinderarts.(ook al was alles voor de komende dagen vol geboekt,we konden toch nog even langs komen om 20u50.De dokter hoorde onmiddelijk wat er aan de hand was ik piepte en kraakte en ik had zo veel slijm in mijn longen dat ik soms heel moeizaam kon ademen.Heel vervelend ,en ook dat hoesten werd als maar erger het was net of er een stukje brood verkeerd zat iedere keer.De arts was bijna van plan om me in het ziekenhuis te houden maar ik kreeg nog een kans .Twee dagen later moest ik terug op controle 't ging al een stuk beter met mij, ik kon weer lachen en tateren en dat was voor mijn ouders een grote opluchting Binnen een week moet ik nog eens terug ,ik moet nog steeds airosol in nemen omdat het slijm nog niet genoeg op gelost is.Door het ziek zijn heb ik ook nog last van spruw in mijn mondje .Zo zie je ieder kindje is wel eens ziek...maar gelukkig kennen de kinderartsen goed hun job.
 
Ik ga nog maar wat spelen ..... heel veel kusjes(dan wel van veraf)    
 
 
Ambertje

17:42 Gepost door amber | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-02-05

9 maanden

De tijd gaat echt ontzettend snel.
 
Als ouders zijnde kunnen we de geboorte van onze kleine lieve Amber 9 maanden geleden nog herinneren alsof het gisteren gebeurd is.
Maar goed dat de tijd ons beter leerd.
 
Als je als twee volwassenen begint te praten over kinderen bedenk je je wel eens in welke vrede wereld moeten we onze kinderen gootbrengen.
Een wereld vol onrecht , oorlog  en geweld.
 
Een wereld waar liefde en haat niet ver van elkaar liggen.
Een wereld waar beide ouders gaan werken en het kindje in een kinderopvang terechtkomt.
Niet dat we geen goede kinderopvang hebben  maar toch het raakt je elke dag weer als je de kinder opvang verlaat en je kindje achterlaat.
 
Als papa van amber is dat voor mij niet beter.
En toch raakt het je recht in je hart wanneer je die deur weer achter je toe doet.
Aan het begin van de week vraag je je af met wat voor een ziekte gaat ze deze week weer zitten als het weekeind wordt .
Nogmaals dit ligt niet aan de kinderopvang ouders die dit bericht lezen zullen met hetzelfde probleem zitten als wij.
Ik vraag mij dikwijls af hoe zo een onthaal moeder dat uithoud heel de dag tussen die kinderen
als er een huild huilen ze allemaal , als er en moet eten zijn ze daar allemaal en de onthaal moeder moet weten wat ze eten wat de een wel mag eten de ander niet .
Net als volwassenen eten ook niet alle kinderen het zelfde .
Amber heeft b.v. een allergie voor koemelk moet dus alles heben op soja basis.
Dat houd dan wel in dat de onthaal moeder daar ook rekening mee moet houden.
Wat dat betreft hebben wij een perfecte opvang gevonden.
Ze is lief voor de kinderen de opvang is altijd netjes , enz enz.
 
Feit blijft dat je kind altijd wel met iets thuiskomt aan het einde van de week.
Ook deze week was niet beter , Ze heeft weer het snot hoest veel en niest veel.
Dat zijn dan nog maar de kleine dingen .
Met wat medicatie is dat te verhelpen gelukkig.
Wij hebben dan nog het geluk dat mijn vrouw een goede baan heeft tenopzichte van de opvoeding van kinderen  ze werkt 7 dagen van 12 uur en dan daarna is ze er 7 thuis bij onze dochter op zich is dat niet verkeerd  en als ze moet werken werk ik in de namiddag dus kan ik in de morgen veel tijd besteden aan amber .
Eigenlijk hebben wij dus een mooi leven zo.
 
 
Ga nu weer stoppen deze week zal ik weer een berichtje schrijven uit naam van Amber die het al met al goed maakt .
 
 
 



14:08 Gepost door amber | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |